در ابتدا خودم وشما عزیزان نماز گزار را به تقوا توصیه می کنم ، امیر المومنین (ع) در خطبه 114 نهج البلاغه برای تقوا 4 اثر وپیامد معرفی می کند ،این آثار وبرکات برای کسی است که مزین به زینت تقوا شده است ،می فرماید ای بندگان خدا پرهیز کاری وتقوا بندگان خوب و اولیاء خدا را از معصیت وگناه حفظ می کند ومحافظ انسان است ، مثلا در جاده های صعب العبور کوهستانی برای اینکه وسائط نقلیه از سقوط در دره حفظ شود در کنار جاده محافظ تعبیه می شود ،نصب این محافظ برای این است که اگر راننده وسرنشین اندکی غفلت کرد در دره سقوط نکند ،این خاصیت محافظ است وتقوا همین خاصیت را دارد که بنده خدا را از سقوط  در دره هلاکت محافظت می کند ، بخاطر تقوا دل مومن مملو از ترس خدا می شود ،دیدن خشیت الهی دل او را خاشع می کند ، انسان پرهیز کار در دل شب برای تهجد برمی خیزد ،روز روزه می گیرد پس روزه گرفتن وتهجد ومناجات با خدا در سحر ومحافظت از گناه ،اینها از آثار تقوا است ،خدا وند انشا الله همه ما را به زینت تقوا مزین بفرماید .

در بحث اصلاح الگوی مصرف یکی از مسائل قابل طرح مسئله اصلاح الگو در مسائل رفاهی است سوالی که مطرح است این است که آیا اسلام با رفاه مخالف است یا نه ،آیا بهره مندی از مادیات  مخالف احکام اسلامی است یا نه ،اگر اسلام تشویق می کند پس چرا دعوت به زهد می کند چگونه ممکن است انسان از امکانات رفاهی استفاده کند وهم زاهد باشد به حسب ظاهر اینها با هم متضاد است ،جواب این شبهه این است که اولا در آیات وروایات تشویق شده که مومن از نعمتها بهره مند شود خداوند نمی خواهد مسلمانان با فقر بسر ببرند ،بر خودشان وخانواده خودشان سخت گرفته و یک زندان و جهنم بسازند ،اسلام می فرماید چه کسی زینتهای دنیا را حرام کرده چه کسی روزی های طیب وطاهر خدا را حرام کرده ،این تصریح است به اینکه مومن می تواند از رفاهیات بهره مند شود اما در استفاده از این رفاهیات باید تعادل ومیانه روی را حفظ کند ،یا در روایت رسول گرامی اسلام محمد مصطفی (ص) فرمودند که خداوند زیباست وزیبایی را دوست دارد ،پریشانی وخود را به پریشانی زدن را دوست ندارد ،یا در روایتی امام صادق در کتاب شریف کافی فرموده که پیامبر اسلام یکی از اصحاب خود را دید که موهای سر او ژولیده است ولباسهای او کثیف است وحال پریشانی هم دارد ،پیغمبر وقتی که وضعیت نا مناسب او را دید فرمود بهره مندی از نعمتها و اظهار نعمتهای خدا جزء دین است ،اسلام نمی گوید مومن برود در یک خرابه زندگی کند و غذای ناگوار استفاده کند ونعمتهای خدا را برخود حرام کند ،این معنای زهد نیست ،دستور اسلام نیست ،امیر المومنین در خطبه همام که وصف مومنین است می فرماید مومنین و پرهیز کاران در دنیای انسانهای غیر پرهیز کار شریکند متقین با اهل دنیا در استفاده از نعمتها شریکند ،انسانهای متقی هم از دنیا استفاده می کنند ،لباس خوب می پوشند غذای خوب می خورند واز مسکن خوب استفاده می کنند ،ولی اهل دنیا با متقین در آخرت شریک نیستند ،این دستورات با زهد مخالف نیست ،زهد یعنی دل بستگی نداشتن به دنیا و ترک دنیا برای خدا ،این معنای زهد است ،نبی مکرم اسلام می فرماید معنای زهد پوشیدن لباس خشن وخوردن غذای ناگوار نیست بلکه کوتاه کردن آرزو است ودل نبستن به دنیا است ،دنیا را هدف و غایت قرار ندهد ، امیر المومنین می فرماید زهد در دو کلمه قرآن است در سوره مبارکه حدید زهد یعنی اینکه اگر خدا نعمتی داد انسان مست وشاد نشود ،اگر نعمتی را گرفت  غمگین وناراحت نشود یعنی دل بسته به دنیا نشود این معنای زهد است ،پس بنابر این استفاده از رفاهیات در اسلام مورد قبول است به دو شرط شرط اول این که انسان زیاده روی و ریخت وپاش نکند ،شرط دوم گرفتار اسراف نشود یعنی خوش گذرانی نکند وشرط سوم دل بسته به دنیا نباشد ودنیا اورا از آخرت غافل نکند و الا استفاده از دنیا بسیار هم مورد رغبت و دستور است در روایتی فرمودند مسلمان در جامعه باید مانند خال صورت باشد یعنی جلوه کند ،زیبایی مسلمان در لباس وپوشش ومسکن وروش و غیره این زیبایی که بر گرفته از دستورات اسلامی است جلوه کند خداوند انشا الله توفیق عمل به وظایف شرعی و ترک محرمات را به همه ما عنایت بفرماید .